آب مناسب پرورش ماهی قزل آلا

قزل آلا از جمله ماهیان سردابی محسوب می شود. در حالت طبیعی زیستگاه این ماهیان در سرشاخه های رودخانه ها قرار دارد. جایی که آب خنک و شفاف حاصل از ذوب برفها با گذر از زیستگاه ماهیان قزل آلا روانه دریاها می شود. طبیعتا وقتی قرار می شود این ماهی توسط انسان پرورش داده شود باید شرایطی فراهم شود که نزدیک به شرایط زیستگاه طبیعی ماهی ها باشد. در غیر این صورت یا رشد ماهیها کند می شود یا بر اثر بیماری از بین می روند. در هر دو حالت پرورش دهنده دچار زیان خواهد شد.

 

آب مناسب پرورش ماهی قزل آلا

آب مناسب برای پرورش ماهی قزل آلا

کیفیت آب از پارامترهای بسیار موثر بر رشد و پرورش ماهیان قزل آلا است. به همین علت در ادامه به شاخصهای مهم در پرورش ماهی قزل آلا اشاره خواهد شد:

دمای آب

همانطور که گفته شد قزل آلا جزء ماهیان سردابی محسوب می شود. بهترین دما برای این دسته از ماهیان ۹ تا ۱۷ درجه سانتیگراد است. در این محدوده دمایی ماهیها بهترین رشد را دارند. برعکس اگر دما خارج از این محدوده باشد رشد ماهیها کند می شود. مثلا اگر دما به ۶ درجه سانتیگراد کاهش یابد یا به دمای ۲۲ درجه سانتیگراد افزایش یابد، تقریبا ماهی تغذیه ای نخواهد داشت و اگر شرایط نامساعد ادامه یابد ماهیان خواهند مرد.

 

غلظت اکسیژن محلول

 همانطور که انسان برای زیستن به اکسیژن نیاز دارد ماهیها هم به اکسیژن نیاز دارند با این تفاوت که آنها اکسیژن مورد نیاز خود را از آب بدست می آورند پس به همین دلیل غلظت اکسیژن محلول از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. بخصوص با توجه به زیستگاه طبیعی ماهی قزل آلا، این ماهی به آبی سرشار از اکسیژن نیاز دارد. اکسیژن مورد نیاز ماهی قزل آلا بنا بر استاندارد ملی ۸۷۲۶ بین ۶ تا ۱۲ میلی گرم در لیتر است. تلاطم آب (چه بصورت طبیعی ایجاد شود و چه بصورت مصنوعی) موجب افزایش غلظت اکسیژن محلول می شود( به همین علت معمولا آب جاری از آب چاه، اکسیژن محلول بیشتری دارد). برعکس سکون آب، تعداد فراوان ماهی یا توده گیاهی، و افزایش دما باعث کاهش غلظت اکسیژن محلول می شود.

 

pH آب

pH مناسب برای ماهی قزل آلا بین ۶٫۵ تا ۸ است. هنگامیکه pH کاهش یابد تمایل فلزات به انحلال در آب بیشتر می شود. برعکس با افزایش pH میزان حضور آمونیاک در آب بیشتر میشود. به همین دلایل باید مراقب بود خارج ازمحدوده اعلام شده pH تغییر نکند. NH3+ H2O  ↔ NH4+ + OH

 

آمونیاک

در فرایند هضم مواد پروتئینی در بدن ماهی، آمونیاک تولید می شود. در مورد ماهی قزل الا گفته می شود به ازای هر کیلوگرم خوراک، حدود ۳۰ گرم آمونیاک تولید می شود. بنابراین نمی توان آمونیاک را کلا در محیط حذف کرد بلکه باید بگونه ای عمل کرد که کمترین آسیب متوجه ماهی ها شود. میزان مجاز آمونیاک کمتر از ۰٫۰۱ میلی گرم در لیتر است.

 

هیدروژن سولفوره

تولید هیدروژن سولفوره بر اثر شرایط بی هوازی رخ می دهد. بنابراین اگر اکسیژن کافی در محیط آبی وجود داشته باشد میتوان امیدوار بود که این ماده در آب تولید نشود. چراکه بسیار سمی است. درواقع مطابق استاندارد مقدار مجاز آن در آب صفر است.

 

کل مواد محلول

املاح زیادی میتوانند در آب حل شوند معمولا آبهای زیرزمینی بعلت گذراز لایه های متعدد املاح بیشتری با خود دارند. برای ماهی قزل آلا کل مواد محلول (TDS) باید کمتر از ۲۰۰ میلی گرم در لیتر باشد.

 

کل مواد معلق

موادی که در آب اصلا حل نمی شوند یا بسختی حل می شوند در اثر تلاطم آب، اگر بسیار کوچک باشند معلق میشوند. طبیعتا میزان این مواد معلق هم در آبهای جاری سطحی بیشتر از آبهای زیرزمینی است. برای ماهی قزل آلا این میزان باید کمتر از ۸۰ میلی گرم در لیتر باشد.

 

در استاندارد ملی ۸۷۲۶ به موارد دیگر هم برای ماهیان سردابی اشاره شده است که میتوانید آن را در صفحه استاندارد آب استخر پرورش ماهی مشاهده نمایید.

حال با توجه به توضیحات فوق، آب مناسب پرورش ماهی قزل آلا کدام آب است؟ آیا از هر آبی میتوان برای پرورش ماهی قزل آلا استفاده کرد؟ به لحاظ تئوریک پاسخ مثبت است اما مشکل در غیر اقتصادی بودن استفاده از برخی انواع آب است. برای مثال اگر قرار باشد از فاضلاب برای پرورش ماهیان قزل الا استفاده شود، حتی پس از تصفیه ثانویه رایج هم، فاضلاب تصفیه شده برای ماهی ها مناسب نیست و نیاز به یک مرحله تصفیه پیشرفته دارد که بسیار پر هزینه است.به همین دلیل متخصصان برای اقتصادی شدن طرحهای پرورش ماهی قزل آلا به پرورش دهندگان توصیه می کنند فقط به دنبال استفاده از منابع آبی تمیز و سالم باشند. آب چشمه ها، قنوات و سرشاخه های رودخانه ها معمولا گزینه های خوبی هستند. با اینحال تاکید می شود قبل از احداث مزارع پرورش قزل آلا و جهت اطمینان، حتما کیفیت آب چشمه یا رودخانه مورد استفاده، آزمایش شود.

لطفا جهت اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید.