آب آکواریوم

کیفیت آب آکواریم کاملاً به نوع ماهیهای موجود در آن بستگی دارد. برای مثال ماهیهای آب شور، آب شیرین برایشان مناسب نیست و برعکس. به همین ترتیب میدانیم برخی ماهیها حساسند و با اندکی تغییر در پارامترهای شیمیایی آب میمیرند برخی دیگر مقاومند و تغییرات بر آنها تاثیر چندانی ندارد.  از سوی دیگر باید دید هدف از نگهداری ماهیها چیست؟ برخی از افراد به دنبال تکثیر ماهیها هستند، بعضی مایلند ماهی ها در آکواریوم آنها رشد کرده و بزرگ شوند. برخی دیگر تنهاحضور ماهی در آکواریم برایشان کفایت میکند. طبیعتاً کیفیت آب در مورد سه حالت عنوان شده متفاوت خواهد بود.

آب آکواریومآب آکواریوم

حال اگر تصور کنیم مالک آکواریم میداند محدوده پارامترهای شیمیایی آب مناسب برای ماهی های موجود در آکواریمش چه میزان است. به توصیف پارامترهای عمومی کیفیت آب صرف نظر از شیرین یا شور بودن آن میپرداریم.
اکسیژن محلول:

اکسیژن محلول مهمترین پارامتری است که بر حیات ماهی ها اثر میگذارد. ماهی ها همچون دیگر جانوران برای ادامه حیات به اکسیژن نیاز دارند. آنها آبشش دارند و برخلاف انسان ، اکسیژن مورد نیاز خود را از آب تهیه میکنند. معمولا در آکواریومها از پمپ هوا جهت تزریق هوا (اکسیژن) به درون آب و ایجاد اختلاط با هدف انحلال اکسیژن در آب استفاده میشود.  هدف نهایی روشهای مختلف اکسیژن رسانی، جلوگیری از کاهش سطح اکسیژن محلول در آب است.  اگر اکسیژن محلول بسیار کم شود ماهیها میمیرند. برخی ماهیها در زمان کمبود اکسیژن به سطح اب می آیند برخی دیگر رفتارهای متفاوتی دارند. مالک آکواریم باید از سطح مناسب اکسیژن محلول اطمینان حاصل نماید. در صورتیکه این اطمینان وجود نداشته باشد میتواند از کیتهای سنجش اکسیژن استفاده نماید و یا از آزمایشگاهی برای سنجش اکسیژن محلول در اب آکواریم دعوت به عمل آورد.

pH:

بعد از اکسیژن محلول، pH از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. عموماً ماهیها نه محدوده اسیدی برایشان مناسب است و نه محدوده بازی. بلکه بهترین محدوده ، محدوده خنثی است. البته اگر اندکی عدد pH از ۷ که مربوط به حالت خنثی است بیشتر یا کمتر باشد (در حد نیم درجه) معمولا مشکلی برای ماهی ها رخ نمیدهد.

آمونیوم:

فضولات ماهیها همچون دیگر جانوران حاوی آمونیوم است. آمونیوم در غلظتهای ناچیز مشکلی ایجاد نمیکند اما ذاتاً سمی و برای جانوران خطرناک است. آمونیوم بر اثر فعالیت میکروارگانیسم ها در مجاورت اکسی‍ژن میتواند به نیترات تبدیل شود. نیترات سمیت آمونیوم را ندارد ضمن آنکه اگر در آکواریم گیاه وجود داشته باشد میتواند توسط گیاه جذب شود. اگر امکان تعویض دوره ای آب آکواریوم را ندارید انجام آزمایش آمونیوم جهت کنترل میزان آن توصیه میشود.

 مواد معلق:

مواد معلق معمولا باعث تیرگی آب شده و آن را غیر شفاف میکنند. این اتفاق الزاماً نشانه بدی نیست. با اینحال از جنبه زیبایی، مطلوب نیست. مواد علق ممکن است بعلت جلبکهای زنده و مرده باشد. گاهی هم بخاطر ذرات غذا و یا فضولات ماهیها میباشد. در اینحالت عموماً فیلتر کردن آب بهترین تصمیم است.  تعویض آب هم میتواند به افزایش شفافیت کمک نماید.

کلر آزاد:

کلر آزاد در اب چاه یا رودخانه وجود ندارد. تنها در آب شهر وجود داشته و به منظور ضدعفونی و کشتن میکروبهای بیماریزا به آب اضافه میشود. کلر آزاد برای ماهیها کشنده است و در هنگام استفاده از آب شهری باید مراقب بود که کلر آن به ماهیها آسیب نرساند.

همانطور که پیشتر گفته شد، یک استاندارد  برای همه ماهیان آکواریمی وجود ندارد و ماهیان حسب شرایط زیستی متفاوتی که دارند، کیفیت آب متفاوتی هم مطلوبشان است. برای ماهیان پرورشی سردآبی و گرم آبی استانداردی وجود دارد که آزمایشگاه آرین فن آزما قادر به انجام آنهاست و برای اطلاع و استفاده از آن میتوانید به این صفحه مراجعه نماید.

آزمایش آب آکواریوم برای همه آکواریومها توصیه نمیشود. معمولاً اگر از کیفیت آبی که وارد آکواریم میکنید (آب شهری یا آب چاه و …) آگاه و مطمئن هستید. تعویض آب گزینه آسانتر و ارزانتری است. اما اگر کیفیت آب در دسترس چندان مناسب نیست یا متغییر است و یا پرورش دهنده حرفه ای ماهی هستید، میتوانید آزمایش آب آکواریوم را در برنامه کاری خود قرار دهید. لطفا چهت اطلاعات بیشتر یا ارسال نمونه با ما تماس بگیرید. همچنین جهت اطلاع از کل آزمایشهای مربوط به آب میتوانید به این صفحه مراجعه نمایید.

آب آکواریوم